Postępowanie o naruszenie prawa wspólnotowego z art. 226 TWE

Postępowanie o naruszenie prawa wspólnotowego przewidziane w art. 226 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) jest zasadniczym postępowaniem inicjowanym przez Komisję Europejską działającą z własnej inicjatywy lub na podstawie skarg składanych przez jednostki. Nie jest jednak związana skargą indywidualną, lecz rozpoczyna sprawę na podstawie własnej analizy. Podmiotem pozwanym zawsze jest państwo członkowskie UE.

Postępowanie o naruszenie prawa wspólnotowego składa się z dwóch faz:

  • Przedspornej (administracyjnej) – podczas której państwo ma możliwość przedstawienia argumentów na swoją obronę oraz po zastosowaniu się do wskazówek KE polubownego zakończenia sprawy. Gdy działania KE nie przyniosą jednak żadnego efektu sprawa zostaje skierowana na drogę sądową.
  1. Nieformalna wymiana pism między stronami – jej celem jest przedstawienie danemu państwu uwag, sugestii i okoliczności go obciążających tak, aby mogło się ono do nich odnieść lub je usunąć. Państwo nie ma obowiązku odpowiadać na pismo KE (warning letter), jednakże często zdarzają się przypadki dalszej wymiany korespondencji.
  2. Wystosowanie do państwa członkowskiego formalnego pisma z przedstawieniem zarzutów (letter of formal notice) – potrzeba jego wysłania zachodzi, gdy poprzedni etap nie przyniesie rezultatu w postaci zaniechania naruszeń przez państwo członkowskie. Jest tu określony w przejrzysty sposób przedmiot sporu, gdyż na dalszym etapie postępowania nie może być on rozszerzony. Nie jest konieczne aby państwo odpowiadało na zarzuty, jednak w piśmie określony jest termin.
  3. Wydanie przez KE uzasadnionej opinii (reasoned opinion) – jest to uzasadnione i jednoznacznie zdefiniowane przedstawienie zarzutów wraz ze szczegółowym opisem stanu faktycznego, gdy państwo nie odpowiada na poprzednie pisma KE ani nie podejmuje środków mających na celu zaprzestanie naruszeń.
  • Sądowej (litigation phase) - kończącej się wydaniem przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) deklaratoryjnego wyroku (proceduralnego – w przypadku odrzucenia skargi z powodu braków formalnych lub merytorycznego – w przypadku uznania winy danego państwa członkowskiego).

Konsekwencją niewykonania wyroku przez państwo jest wszczęcie przeciwko niemu kolejnego postępowania w zakresie nałożenia na nie ryczałtu (lump sum) lub kary pieniężnej (penalty sum).

Trwające procedury

8 października 2009 roku

  • Komisja Europejska zdecydowała o skierowaniu przeciwko Węgrom formalnego pisma z przedstawieniem zarzutów (letter of formal notice) w celu spowodowania zrealizowania przez nie zobowiązań nałożonych na państwa członkowskie Dyrektywą Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty.

    Zdaniem KE podjęta przez węgierskie władze decyzja o ograniczeniu liczby dostawców usług oraz przewoźników, którzy mogą świadczyć usługi obsługi naziemnej na Międzynarodowym Lotnisku w Budapeszcie - bez wcześniejszego przeprowadzenia procedury selekcyjnej – jest sprzeczna z postanowieniami art. 11 dyrektywy Rady 96/67/WE. Zdaniem KE takie ograniczenia dostępu do rynku nie mają mocy prawnej.
    http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/09/1442&language=en

  • Komisja Europejska przesłała Łotwie uzasadnioną opinię (reasoned opinion) w sprawie braku notyfikacji transpozycji Dyrektywy Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty.

    Zgodnie z postanowieniami dyrektywy Rady 96/67/WE państwa członkowskie UE są zobowiązane do przyjęcia niezbędnych środków w celu otwarcia rynku usług obsługi naziemnej w dużych portach lotniczych na terenie WE, a co się z tym wiąże zapewnienia przewoźnikom możliwości wyboru zgodnie z ich potrzebami. Po wprowadzeniu powyższych reguł państwa członkowskie powinny niezwłocznie notyfikować je KE. Łotwa do tej pory nie poinformowała KE o transpozycji dyrektywy.
    http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/09/1443&language=en

  • Komisja Europejska zadecydowała o skierowaniu przed Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) skargi o naruszenie prawa wspólnotowego przez Grecję z powodu braku ustanowienia przez nią skutecznego i niezależnego organu nadzorującego w kontekście Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (SES).

    Rozporządzenie ramowe dla pakietu SES I (Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej) weszło w życie w kwietniu 2004 roku. Rozróżnia ono normy regulujące zapewnianie służb żeglugi powietrznej oraz normy regulujące nadzór nad tymi służbami. W szczególności, państwa członkowskie zobowiązane są do ustanowienia niezależnego organu nadzorującego oraz systemu służącego kontroli służb żeglugi powietrznej w celu zagwarantowania bezpieczeństwa podróżującym drogą powietrzną. Grecja, mimo ustanowienia krajowych władz nadzorujących – po dwóch uzasadnionych opiniach (z grudnia 2005 oraz czerwca 2006 roku) oraz sprawie przed ETS – nadal nie zapewnia efektywności i niezależności ich działań.
    http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/09/1440&language=en

 

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

OK